Lejlek džamija, u naselju Ćukovac u Novom Pazaru, jedna je od najstarijih u izvorima pominjanih džamija u ovom gradu. U narodu je poznata kao Lejlek džamija a to ime potiče od lejleka (rode) ptice koja se kod muslimana smatra uvaženom, moguće svetom.

Ona je, po legendi, sletela na crkvu, i tu klanjala - obavila svoju molitvu, što je bio znak da tu crkvu treba pretvoriti u džamiju pa je tako i učinjeno. To je ipak samo legenda jer su istražni radovi pokazali da na mestu gde je sada Lejlek džamija nije bilo ranijeg objekta, niti bi današnja arhitektura ove džamije mogla da bude ništa drugo nego samo džamijska.
Pravo ime džamije, koje je doduše očuvano samo u dokumentima, je AHMED-BEG ili AHMED-BEG SILHADAR DŽAMIJA. To će reći da je tu džamiju gradio izvesni Ahmed-beg koji je bio silhadar, a to znači službenik vezira ili paše zadužen za čuvanje i održavanje oružja. On je, očigledno, bio dobro plaćen za posao koji je obavljao pa je bio u položaju da izgradi džamiju.

Od te prvoizgrađene džamije mogla je biti starija samo Gazi Isa-begova džamija koje više nema, a koja je građena pre šezdesetih godina XV veka i koja se smatra prvom građevinom Novog Pazara. Iz tih godina je najverovatnije i Lejlek džamija. Postoji čak i predanje po kome je sultan Mehmed Fatih, u svom pohodu na Bosnu, klanjao namaz 1459. godine, u Lejlek džamiji u Novom Pazaru.
Turski popisi XVI i XVII veka pominju Ahmed-beg džamiju u Novom Pazaru i istoimenu mahalu oko džamije. U istoimenoj mahali registrovana su: 1516. godine 22 domaćinstva; 1528/30. - 40; 1540. - 56 i 1604. 21 domaćinstvo. U novopazarskoj ćefilemi iz 1767. godine popisan je džemat Havale Ahmed-beg.

Lejlek džamija, kao i skoro sve druge novopazarske džamije, više puta je rušena i paljena. Njena druga gradnja potiče iz prve polovine XVIII veka. Iz jednog natpisa saznajemo da ju je 1881. godipe, obnovio Salih-beg Begović, sin Hadži Ali-bega. On je, očigledno, obnovio džamiju, dogradio i zatvorio bivši trem, a u dvorištu izgradio malu ali novu zgradu mekteba i obnovio česmu u dvorištu gde se mogao uzimati abdest ali je ona služila i prolaznicima kao pijaća voda. Natpis koji je na toj česmi očuvan glasi:

Onima koji budu pili vodu sa ove česme neka je na zdravlje. A dobrotvoru neka Alah, kako je i obećao, dadne obilnu pagradu i neka mu oprosti njegove brojne grehe! Dobrotvor je Hadži Halil-begov sin Salih-beg. Pisano početkom meseca zilhidže 1308. godine
(1891.)