Sandžacke igre

Sandžacke igre nastale su kao rezultat sveukupnih društvenih zbivanja i stremljenja pocetkom 50-tih godina, tj. neposredno poslije II svjetskog rata.
Inicijativa je potekla od Udruženja studenata - Zavicajni klub iz Prijepolja. Već na startu, Igre su zamišljene kao društvena manifestacija koja bi, osim sportskih nadmetanja, uključila i razne druge kulturne sadržaje, sa ciljem da se proširi i ojača saradnja omladine sandžačkog regiona. Uključujući, u prvom pokušaju, samo tri grada (Prijepolje, Priboj, Nova Varoš), Igre su se veoma brzo proširile obuhvatajući i mnoge gradove sa teritorija susjednih republika, Crne Gore i Bosne i Hercegovine. Drugim riječima, od čsto regionalnih, Igre su prerasle u veliku sportsku manifestaciju međurepubličkog karaktera.

Kao logična posljedica teritorijalnog širenja, a dobrim dijelom i zbog sve veće popularnosti Igara, iz godine u godinu povećavao se broj učesnika. Tako su se one svrstale u red najmasovnijih igara ove vrste u prethodnoj Jugoslaviji. Od samo 160 učesnika na prvim igrama, broj učesnika se povećavao i približavao broju do 3.000 takmičara. U istim razmjerama, povećavao se i broj sportskih disciplina u kojima su se odvijala sportska takmicenja. Od samo četiri sportske grane, na prvim igrama (atletika, stoni-tenis, fudbal i odbojka), takmičarski program se stalno uvećavao i popeo na preko 20 disciplina i 13 sportskih grana za muškarce i žene. Uvode se novoformirane sportske discipline, tako da je na XXXVIII igrama u Novom Pazaru uvršten i Beach woley. Budući da su se Igre održavale uvijek u drugom mjestu, nesumnjivo je da su one, uz dodatni impuls pratećih kulturnih manifestacija, pospješile raznovrsne oblike komuniciranja i saradnje izmedu gradova učesnika Igara, i to ne samo sportske, već i kulturne, privredne i svake druge.
Otuda, čini se da je sasvim opravdano da one, bez obzira na okolnosti koje su dovodile do njihovog dužeg ili kraćeg prekida, budu uvrštene u istorijske tekovine fizičke kulture, ne samo sandžačkih, nego i prostora prethodne Jugoslavije.
To je, razumije se, jedini nacin da one budu otrgnute od zaborava, i samim tim, nađu svoje mjesto u našoj istoriji fizičke kulture. Ove igre postale su veoma značajan činilac skladnijeg ukupnog razvoja Sandžaka.

Sandžacke igre održavaju se u kontinuitetu punih 37 godina, što znači da je održano ukupno 37 završnih, odnosno finalnih priredaba. Kroz to vreme, sudeći prema nekim značajnijim pokazateljima, razvoj Igara tekao je dosta neravnomerno, sa manjim ili većim oscilacijama, ali sa trajno izraženom tendencijom uspona sve do 33. Igara, poslije kojih započinje nagli pad i konačno gušenje Igara (1991). Kroz sportska takmičenja, na Sandžačkim igarama je učestvovalo preko 50.000 takmicara iz 27 gradova, odnosno opštinskih centara Srbije, Crne Gore i Bosne i Hercegovine.